از هر دری یک نکته ای....

نوشتن کار آسانی نیست وقتی تو ذهنت پر هست پر از چیزهایی که واقعا نباید باشه... نمی دونم چرا این نظام اقتصادی اینقدر آزار دهنده هست... شما کار می کنید و افرادی پیشرفت می کنند که کمترین تلاش رو انجام میدن اصولا هم خودشون رو مغزهای اقتصادی می دونند و این از همه اتفاقات دردناکتر هست... به قول دوست خوبم دیکته نانوشته خطا نداره.... احساس بدی در وجودم هست و من نمی دونم چطور باهاش کنار بیام... اینروزها پرهستم از پارادوکس... شما اگر جای من بودید چه می کردید کلی پروژه دم دست دارید و نقدینگی کم دارید و این کم بود هم چندصد میلیون نیست فقط ١٠ میلیون تومان هست... این خیلی سخت هست برای من... البته نا گفته نمونه این مشکل از خودم هم هست یعنی توی موقعیت بحرانی کلی بد حساب شدم و الان نمی تونم از کسی کمک بگیرم و با اینکه کسی از کنارم ضرر نکرده اما کلا همه این بهونه رو دارند که تو بد حسابی و ما نمی تونیم کمکی بکنیم... شاید این قضاوت دیگران کمی هم بیرحمانه هست یعنی این افراد نگاه به سودهایی که از کنار من بردند نمی کنند و هیچوقت بابت اون تشکری نمی کنند اما بابت نقطه ضعف من همیشه لبه تیز انتقاداتشون روی گردنم بوده ... من گرفتار شدم در شرایطی که اگرواقعا این نقدینگی به مجموعه من تزریق نشه به زودی طعم تلخ یک شکست وحشتناک رو خواهم چشید.... الان زمانی هست که باید این فشارها رو تحمل کنم... فریاد کمکم هم به در این وب زدم چون اینجا دیگه کسی نمی گه این فلانی اومده با من درد دل کنه تا شاید من کمکش کنم... اینجا همه می دونند که من اومدم حرفهام رو زدم تا کمی آرامش به سراغم بیاد و بتونم بهتر فکر کنم شاید کارم رو بتونم درست جلو ببرم... برام دعا کنید....

نمی دونم باید چی بگم اما احساس می کنم برای اجرای یک طرح به شکلی که به کسی فشار نیاد باید از زمان خاتمی شروع می کردند به استاندارد سازی لوازم و به این شکل راندمان وسایل خانگی و صنعتی ما بالا می رفت و تجهیزات کم مصرف وارد می کردیم تا الان که می خواهیم یارانه ها رو حذف کنیم حداقل ٢٠ تا کارخونه نان صنعتی داشتیم تا نان با کیفیت و با قیمت خوب به دست مردم می رسید... تا الان می دیدم که تلوزیونها و یخچال و گاز و ماشین لباسشوئی ما در سطح مناسب تبدیل انرژی به خدمات هستند و اینکه ماشینهای ما به جای ١٠٠ تا ١٢ لیتر بنزین ١٠٠ تا ۵ لیتر بسوزونند . اینکه ما یارانه ها رو حذف کنیم و به کاربر بگیم خودت بیا و نقاط ضعف صنعت رو با پول دادن بپوشون غلط هست . این کار برای مملکتی هست که درهاش باز هست و تولیدات با کیفیت هستند و کاربر تنوع در انتخابش داره و می تونه براساس تواناییش خرید کنه نه برای مملکتی که بهترین ماشینش از لحاظ سوختی ١٠٠ تا ٧ تا می سوزونه. به نظرم این نکته در هدفمند کردن مسکوت مانده بود که دولت می خواد هزینه برقراری بعضی از کسب و کارهارو که باید خودش تاوان غیر اقتصادی بودن اونهارو بده به مردم بگه من پول می دم خودتون بدید... به نظرم دولت باید کارش رو خودش با توانش جلو می برد. البته دولت این چند سال درها رو باز کرده و مطمئن باشید که تولید کنندهای خارجی حالا بیشتر به فکر این هستند که بیان و تولیداتی رو به ایران عرضه کنند که راندمان بهتری داره من در کل این طرح رو به نفع می دونم با همه فشاری که میاد به همه....

   + عقاب بزرگ - ۱٠:٥٢ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۳/٢۳